Hillary Clinton Dan Pilihan Raya Amerika Syarikat 2008

Oleh Dr Shakila Yacob KUALA LUMPUR, 1 Mac (Bernama) -- Pilihan raya Amerika Syarikat 2008 merupakan sesuatu yang menarik untuk diikuti kerana Parti Demokrat cuba mencipta sejarah baru terutama berhubung emansipasi (pembebasan) wanita dan rakyat Afrika di negara itu. Memerhatikan kedudukan Barack Obama yang jelas mula mendahului Hillary Clinton apabila meraih kemenangan demi kemenangan dalam 11 `primaries' (pemilihan perwakilan bagi memilih calon presiden) sejak Super Tuesday pada 5 Feb lalu. Manakala Clinton pula gagal meraih sebarang kemenangan. Dengan ini Clinton mula bimbang dan mengetahui bahawa beliau perlu menang besar dalam kedua-dua `primary' yang dianggap penting iaitu di Texas dan Ohio yang akan diadakan pada 4 Mac 2008. Kedua-dua negeri ini membawa pencalonan 384 delegasi dan ini merupakan satu jumlah yang besar yang harus direbut oleh kedua-dua calon untuk memperkukuhkan kedudukan masing-masing. Setakat ini Obama mendahului Clinton dengan 1217 berbanding 1184 undi perwakilan. Untuk menjadi calon Presiden Parti Demokrat seseorang calon perlu mendapat 2,025 undi. Mampukah Clinton meraih kemenangan besar di kedua-dua primary di Ohio dan Texas bagi mengukuhkan kedudukan beliau dalam pencalonan Presiden Parti Demokrat?. Sekiranya kalah, adakah beliau akan menamatkan kempen pencalonan beliau?. Bagaimanakah Clinton boleh mempertahankan kedudukannya?. Seorang wanita gergasi yang sering disamakan dengan watak Lady Macbeth dalam karya Shakespeare, Clinton, seorang yang tidak mudah menyerah kalah. Beliau akan terus gigih mempertahankan kempen beliau. Dengan ini sekiranya persaingan sengit ini berterusan, maka beliau masih boleh menaruh harapan kepada undi superdelegates. PERANAN SUPERDELEGATES Dalam satu sistem pilihan calon yang kompleks ini, kita perlu memahami siapa dan apakah peranan superdelegates. Superdelegates merujuk kepada perwakilan parti demokrat yang terdiri daripada ahli parti terutama mereka yang memegang jawatan senator, ahli Dewan Perwakilan, gabenor negeri dan juga bekas Presiden dan Naib Presiden dari Parti Demokrat seperti Bill Clinton, Al-Gore, Jimmy Carter dan sebagainya. Pengesahan atau sokongan superdelegate yang ternama sudah pasti meninggalkan pengaruh besar ke atas pemilihan calon perwakilan biasa atau superdelegates yang lain. Amalan parti demokrat yang diperkenalkan pada lewat tahun 1970-an, superdelegates mewakili hampir 1/5 atau 20 peratus daripada undi perwakilan untuk calon Presiden Parti Demokrat. Terdapat 4,049 perwakilan yang dijadualkan menyertai Konvensyen Kebangsaan Parti Demokrat 2008 dari 25-28 Ogos 2008 di Denver, Colorado. Jumlah ini tidak mengambil kira undi perwakilan daripada Florida dan Michigan kerana kedua-dua buah negeri ini terkeluar daripada jadual primary yang telah disusun. Daripada jumlah ini 3,253 adalah perwakilan yang dipilih melalui primary atau caucus yang diadakan manakala 796 merujuk kepada perwakilan atau superdelegates. Tujuan diwujudkan perwakilan sebegini adalah untuk menimbang tara undi rakyat supaya parti masih memegang kuasa menentukan siapa yang layak dilantik mewakili parti dalam pilihan raya Presiden. Superdelegates ini walau bagaimanapun bebas mengundi. Mereka tidak terikat dengan calon presiden yang dipilih melalui primary atau caucus mahupun undi popular sesebuah negeri. SUPERDELEGATES BEBAS MENGUNDI Mereka bebas membuat pilihan sendiri merujuk kepada calon yang mereka rasa paling layak atau mungkin memilih calon yang dapat memenuhi kepentingan politik peribadi masing-masing. Ada di kalangan superdelegates ini yang telahpun menyatakan pendirian mereka menyokong calon presiden pilihan raya 2008 sebelum sebarang primary atau caucus diadakan. Sekiranya calon mereka gagal meneruskan pertandingan maka perwakilan ini boleh menukar sokongan kepada calon lain atau sekiranya mereka mendapati calon yang mereka sokong tidak popular atau muncul sebarang kontroversi mereka boleh memilih untuk menyokong calon lain. Ada juga superdelegates yang memilih untuk menunggu sehingga konvensyen Parti Demokrat sebelum membuat keputusan pilihan calon mereka. Setakat ini superdelegates ini ramai memihak kepada Clinton sehingga Clinton masih mampu menyaingi Obama disebabkan undi yang datang dari superdelegates. Tetapi Clinton semakin bimbang kerana kekalahan beliau yang ketara baru-baru ini menyebabkan ramai superdelegates yang sebelum ini memihak kepada beliau telah mula mengubah pendirian dan menyokong Obama. Hillary Clinton umpamanya sudah pasti menggunakan jaringan dan pengaruh suaminya Bill Clinton untuk mendapatkan sokongan beberapa superdelegates memandangkan beliau pernah menjadi Presiden Amerika sebelum ini. Sudah tentu mereka yang setia kepada Obama di Illinois (memandangkan beliau senator dari sana) akan mengundi untuk beliau. Begitu juga undi New York pergi kepada Clinton. Yang akan menjadi tumpuan adalah mereka yang masih belum membuat keputusan serta mereka yang duduk di atas pagar. SISTEM PEMILIHAN KOMPLEKS Pemilihan pencalonan Presiden merupakan sesuatu yang kompleks dalam politik Amerika. Para pengasas Amerika dalam keghairahan mereka memastikan wujudnya ciri-ciri demokrasi dan sistem pemilihan yang telus sebaliknya mewujudkan satu sistem yang begitu kompleks yang masih dapat dimanipulasi oleh pihak-pihak tertentu. Contohnya politik berpihak serta kronisme menjadi amalan apabila wujud persaingan sengit sepertimana dalam kes pencalonan Obama dan Clinton. Kedua-dua pihak dalam usaha memenangi hati superdelegates ini akan mengambil pelbagai langkah dan membelanjakan wang yang banyak sehingga kadangkala usaha ini melanggar etika dan batasan politik. Persoalannya mampukah Hillary Clinton terus mempertahankan status atau kedudukannya di kalangan superdelegates dan seterusnya memberi beliau tiket untuk terus berkempen dan berjaya meraih pencalonan Presiden Parti Demokrat 2008?. Penulis ialah Profesor Madya di Jabatan Sejarah merangkap Timbalan Pengarah, Institut Antarabangsa Polisi Awam dan Pengurusan, Universiti Malaya.

Pilihanraya Kongres

Pilihan raya Kongres AS juga penting

Oleh SHAKILA PARVEEN YACOB

TIDAK sampai sebulan lagi, pada 7 November nanti, Amerika Syarikat akan mengadakan pilihan raya Kongres. Ia dijalankan dua tahun sekali ini amat penting walaupun seringkali tumpuan hanya diberikan kepada pilihan raya Presiden.
Dalam hal ini, pilihan raya Kongres juga tidak kurang penting dan perlu diberi tumpuan.
Ini kerana, peranan yang dimainkan oleh Kongres dalam menentukan hala tuju perundangan dan polisi pentadbiran AS amat signifikan. Ringkasnya, segala perundangan harus digubal dan diluluskan oleh Kongres.
Terdapat 100 kerusi (dua senator daripada setiap negeri) dalam Dewan Senat tetapi pada setiap pilihan raya Kongres hanya satu pertiga daripada kerusi tersebut (iaitu sebanyak 33 kerusi) akan dipertandingkan memandangkan keahlian Dewan Senat adalah untuk tempoh enam tahun.
Bagi Dewan Perwakilan, kesemua 435 kerusi (jumlah kerusi berdasarkan kepada jumlah penduduk setiap negeri di AS) yang ada akan dipertandingkan kerana tempoh keahlian dewan tersebut hanyalah selama dua tahun.
Mampukah pihak Republikan mengekalkan majoriti di Dewan Perwakilan yang dikuasai mereka sejak tahun 1994? Begitu juga Senat yang dikuasai pihak Republikan sejak dari tahun 1994 hingga 2000. Pada tahun 2003, pihak Republikan menguasai semula Dewan Senat.
Pilihan raya Kongres ini tidak akan menjanjikan kemenangan yang mudah buat ahli-ahli Republikan. Tetapi pada masa yang sama, timbul persoalan sama ada pihak Demokrat mampu mengeksploitasi isu yang ada bagi memastikan kemenangan berpihak kepada mereka.
Daripada 435 kerusi yang dipertandingkan – pihak Republikan memegang 231 kerusi manakala Demokrat 201 kerusi, satu kerusi bebas dan dua kerusi kosong. Untuk menguasai Dewan Perwakilan, pihak Demokrat perlu memenangi 15 kerusi.
Manakala 100 kerusi yang ada di Dewan Senat, 55 kerusi dipegang oleh Republikan, 44 Demokrat dan satu kerusi bebas. Daripada 33 kerusi yang akan dipertandingkan, 17 kerusi dipegang oleh Demokrat, 15 kerusi oleh Republikan, manakala satu kerusi Bebas. Untuk menguasai Dewan Senat, pihak Demokrat perlu memenangi enam lagi kerusi untuk mendapat majoriti 51 kerusi.
Isu pilihan raya Kongres 2006 ini akan berkisar sekitar persoalan luar negara dan juga domestik.
Antara isu luar yang menjadi persoalan hangat adalah perang yang tidak selesai di Iraq, ujian nuklear Korea Utara, Osama bin Laden dan Al-Qaeda, hak tahanan Guantanamo dan juga hubungan AS dengan Iran serta kemelut Asia Barat keseluruhannya.
Isu tempatan pula merujuk isu-isu sosial dan ekonomi tempatan termasuklah peluang pekerjaan, kenaikan harga minyak, masalah pendatang tanpa izin dan ancaman keganasan domestik yang semakin meningkat.
Walaupun selalunya isu tempatan akan mengambil tempat utama tetapi ada yang mendakwa isu luar negara akan menjadi penentu kepada keputusan pilihan raya Kongres AS.
Antara isu yang akan dieksploitasi oleh pihak Demokrat adalah merujuk Perang Iraq. Kedua-dua parti Republikan dan Demokrat mula membentuk pegangan dan pendirian masing-masing mengenai Iraq.
Pihak Republikan yang setia sudah tentu akan mempertahankan polisi George W. Bush di Iraq. Kumpulan ini berpendirian yang perang itu memang patut dilancarkan dan tentera AS harus terus berada di Iraq sehingga keamanan sepenuhnya dapat diwujudkan. Manakala, pihak Demokrat, termasuk segelintir mereka dari parti Republikan menekankan kesilapan AS memerangi Iraq dan pengunduran tentera AS harus diusahakan segera atau secara berperingkat-peringkat.
Satu lagi isu yang besar kemungkinan menjejaskan sokongan terhadap pihak Republikan adalah skandal Mark Foley. Senator dari Florida itu telah meletakkan jawatan akibat pendedahan e–mel dan mesej chat berunsur seks yang dihantar beliau kepada pelatih remaja Kongres (juga dikenali sebagai pages) pada tahun 2005.
Foley yang telah berkhidmat sebagai Senator selama enam penggal telah meletakkan jawatan pada 29 September 2006 dan baru-baru ini mengaku bahawa beliau adalah seorang gay. Skandal ini bukan sahaja mencemarkan nama baik Republikan tetapi juga mengancam kedudukan majoriti Republikan di Kongres. Skandal ini pasti akan dieksploitasi oleh pihak Demokrat untuk mempersoalkan kredibiliti calon Republikan.
Disebabkan pilihan raya Kongres dijalankan berasingan maka, ada kemungkinan parti yang mengawal Kongres datang daripada parti yang berbeza dengan Presiden yang memerintah. Pada tahun 1997, contohnya Presiden Bill Clinton adalah dari parti Demokrat manakala Kongres dikuasai oleh pihak Republikan. Ada juga ketika di mana Dewan Perwakilan dikuasai oleh Republikan manakala Dewan Senat oleh pihak Demokrat serta Presiden dari Parti Republikan. Ini berlaku pada tahun 1980 ketika pemerintahan Ronald Reagan.
Senario sebegini wujud hasil sistem timbang dan tara yang sengaja dicipta oleh Bapa Kemerdekaan AS bertujuan memastikan tiada satu cabang pun daripada tiga cabang yang ada (eksekutif, legislatif, kehakiman) menguasai perjalanan politik negara itu. Tetapi keputusan masih terletak di tangan rakyat AS.
Disebabkan pilihan raya Kongres ini selalunya berpusatkan pada parti, maka, golongan yang mungkin mampu membawa perubahan adalah golongan Bebas (membentuk 25 hingga 30 peratus daripada pengundi) yang tidak terikat kepada mana-mana parti. Jumlah peratus pengundi yang keluar mengundi dalam pilihan raya Kongres selalunya kecil. Jelas di sini bahawa rakyat AS kurang menyedari tanggungjawab mereka bukan sahaja dalam menentukan perjalanan politik dan ekonomi negara mereka tetapi juga antarabangsa.
Ini memandangkan pilihan raya Kongres ini akan menentukan hala tuju dasar dalam dan luar AS. Seandainya pihak Republikan terus menguasai ketiga-tiga institusi ini maka semakin kuatlah kedudukan Bush serta mudah bagi beliau meneruskan agenda dasar luar yang agresif serta meninggalkan impak ke atas politik dan ekonomi antarabangsa.
- PROF. MADYA DR. SHAKILA PARVEEN YACOB ialah pakar sejarah dan politik AS.

Pilihanraya Kongres

Parti Republikan goyang?

Oleh SHAKILA YACOB

KEMPEN pilihan raya Kongres Amerika Syarikat (AS) di antara parti Demokrat dan Republikan semakin sengit bagi merebut majoriti dalam Dewan Senat dan Dewan Perwakilan.
Pada masa yang sama kempen bagi menarik rakyat AS untuk pergi mengundi juga diperhebatkan. Usaha ini merupakan satu cabaran besar buat kedua-dua parti tersebut. Ini kerana peratusan mereka yang keluar mengundi adalah terlalu rendah (hanya lebih kurang 40 peratus). Pelbagai usaha termasuk mengurangkan kerenah birokrasi, menghantar sukarelawan untuk berkempen serta menawarkan ganjaran menarik yang disediakan gagal menarik minat ramai untuk pergi mengundi.
Sekiranya kita meneliti trend kempen pilihan raya Kongres mahupun Presiden kita akan mendapati taktik menyerang polisi parti lawan jauh mengatasi cadangan atau platform politik yang bakal dipegang sekiranya memenangi majoriti di Kongres. Rakyat AS tidak diberikan suatu pilihan yang jelas mahupun menarik. Tambahan lagi, rakyat AS yang pelbagai dan begitu berbelah bagi dari segi geografi, budaya dan sebagainya menjadi faktor penyebab kepada kurangnya minat mereka untuk keluar mengundi.
Kegagalan di Iraq dan desakan pelbagai pihak di Britain agar usaha penarikan tentera secara berperingkat di Iraq amat membimbangkan pentadbiran Bush sehingga pendirian Presiden Bush ke atas Iraq mula goyah. Ramai yang mula menyamakan keadaan dan penglibatan tentera AS di Iraq dengan Perang Vietnam tahun 1970-an. Saddam Hussein yang telah dijatuhkan hukuman mati baru-baru ini tidak memberi sebarang kesan kepada keadaan di Iraq maupun meningkatkan sokongan terhadap polisi Bush di Iraq. Jelas politik Asia Barat jauh lebih kompleks daripada apa yang disangkakan oleh pentadbiran Bush.
Isu di Iraq menyediakan senjata yang tajam kepada Parti Demokrat untuk meraih sokongan rakyat AS dalam pilihan raya kali ini. Telah ada anjakan paradigma apabila rakyat AS mula mengutamakan pendirian parti berbanding personaliti dan pendirian calon dalam pilihan raya ini. Mampukah Parti Demokrat mengeksploit sentimen rakyat AS ketika ini sekali gus meraih sokongan bagi mendapat kedudukan majoriti dalam kedua-dua dewan di Kongres.
Malangnya, John Kerry, calon Demokrat bagi pilihan raya Presiden 2004 telah mengeluarkan kenyataan menyatakan mereka yang tidak berpendidikan (tentera AS) tersangkut dan tidak dapat melepaskan diri dari Iraq. Kenyataan beliau yang memperlekehkan status tentera AS di Iraq telah menimbulkan kemarahan pelbagai pihak terutama keluarga tentera mereka yang berada di Iraq. Tindak balas hebat ke atas kenyataan Kerry menyebabkan beliau terpaksa mengeluarkan kenyataan maaf dan menyatakan ia merupakan satu jenaka beliau terhadap polisi Bush di Iraq. Kenyataan beliau ini telah dipergunakan sepenuhnya oleh pihak Republikan dalam meraih sokongan rakyat AS mengenai polisi di Iraq.
Bagaimanapun isu Iraq dan skandal seks serta politik wang yang ketara dalam Parti Republikan mungkin akan menggoyangkan kedudukan parti tersebut dalam pilihan raya kali ini. Perbelanjaan besar sebanyak AS$380 bilion dolar serta kematian lebih 2,800 tentera AS dalam masa hampir empat tahun begitu mengecewakan bukan sahaja rakyat AS keseluruhannya tetapi juga penyokong kuat Republikan sebelum ini. Pihak konservatif kanan berasa kecewa dengan prestasi dan pegangan Republikan yang mereka sokong selama ini dan besar kemungkinan golongan ini akan menganjak sokongan mereka kepada parti lawan. Malahan terdapat beberapa ahli Republikan yang mula menentang polisi di Iraq.
Di samping itu, taktik parti Republikan menggunakan kempen menyerang keganasan untuk menarik undi (isu yang sama digunakan dalam pilihan raya Presiden 2004) menjadi sesuatu yang membosankan. Sekali lagi pentadbiran Bush mempergunakan isu Osama bin Laden untuk mendapatkan sokongan rakyat AS. Jelas pihak Republikan ketandusan idea untuk mendapatkan sokongan rakyat AS. Timbul persoalan di sini, adakah kerana pentadbiran Bush ingin mempergunakan Osama bin Laden bagi meneruskan penguasaan Republikan di Kongres menyebabkan usaha menjejaki Osama seolah-olah tidak serius.
Kegagalan menjejaki Osama walaupun dengan peruntukan belanjawan yang besar dan pelbagai peralatan yang canggih di samping ejen perisikan CIA yang cekap dan luas pengalaman sukar difahami.
Apa pun, seandainya pihak Demokrat dapat merampas kedudukan majoriti di Kongres apakah impaknya ke atas dasar luar dan hala tuju politik AS? Bush masih boleh meneruskan dasarnya di Iraq atau sekiranya ingin melancarkan peperangan ke atas mana-mana negara dengan menggunakan kuasa eksekutifnya sebagai Ketua Komander sebagaimana termaktub dalam Perlembagaan AS. Walaupun berhadapan dengan bangkangan yang kuat. Apa yang penting kemenangan Demokrat dalam pilihan raya Kongres AS kali ini boleh melemahkan kedudukan Republikan dalam pilihan raya Presiden 2008. Pihak Demokrat akan mendapat senjata tajam mengenai kegagalan polisi luar Republikan di Iraq sekali gus mengikis kekuatan tradisi Republikan yang memperjuangkan keselamatan kebangsaan AS.
- PROF. MADYA DR. SHAKILA YACOB ialah pensyarah Jabatan Sejarah Universiti Malaya.